Το γραφείο μας ενημερώνεται διαρκώς και παρέχει πληροφόρηση για όλες τις αποφάσεις των εθνικών και κοινοτικών δικαστηρίων που αφορούν τον πολεοδομικό, το χωροταξικό και τον περιβαλλοντικό σχεδιασμό, καθώς και την προστασία της εκτός ή ευρισκόμενης εντός πολεοδομικού σχεδίου ιδιοκτησίας.

  1. Ενδεικτικά αναφέρεται η πολύ σημαντική πρόσφατη απόφαση του ΕΔΔΑ Βάρφης κατά της Ελλάδος, 19.7.2011 που αναφέρεται στη στέρηση της ιδιοκτησίας δια της επιβολής περιορισμών λόγω γειτνίασης με το Πεντελικό Όρος.
  2. ΣτΕ Επιτροπή Αναστολών 31/2011 : Με την απόφαση αυτή της ΕΑ του Δικαστηρίου απορρίφθηκε αίτηση του Δήμου Κερατέας  Αττικής για την αναστολή εκτέλεσης της 142931/2009 ΚΥΑ , με την οποια παρατάθηκε μέχρι 30.10. 2013  η χρονική διάρεκια ισχύος των περιβαλλοντικών όρων του έργου                                   ” Ολοκληρωμένη Εγκατάσταση Διαχείρισης Αποβλήτων Νοτιοανατολικής Αττικής”, στη θέση “Βραγόνι Κερατέας”, οι οποίοι είχαν εγκριθεί το 2003.
  3. ΣτΕ 4446/2010, με την οποία κρίθηκαν ανίσχυρες οι εκδοθείσες κατ’ επίκληση του ν. 947/1979, πράξεις  καθορισμού των ορίων οικισμών προϋφιστάμενων του 1923, διότι  αυτές συνεπάγονται υπαγωγή ακινήτων που βρίσκονται στην οριοθετούμενη περιοχή, στο κανονιστικό από πολεοδομικής απόψεως καθεστώς των προ του 1923 υφιστάμενων οικισμών (βλ. και ΣτΕ 264/2005, 2513/2001, 2126/2000).
  4. ΣτΕΟλ. 3397/2010: Χωροταξικός Σχεδιασμός – ΠΟΤΑ: « Ο χωροταξικός σχεδιασμός πρέπει  να έχει ολοκληρωθεί πριν την ανάπτυξη οποιασδήποτε ιδιαίτερα σημαντικής δραστηριότητας, ώστε να αποφεύγεται η άναρχη ανάπτυξη, που προκαλεί υποβάθμιση ή και καταστροφή του περιβάλλοντος και η δημιουργία πραγματικών καταστάσεων, που δυσχεραίνουν και υπονομεύουν την ορθολογική χωροταξία ( βλ. και ΣτΕ Ολομ. 4498/1998, 3478/2000). Μέχρι, όμως, την έγκριση των πλαισίων χωροταξικού σχεδιασμού και αειφόρου ανάπτυξης, χωρίς δηλαδή χρονικό περιορισμό, αφού αντίστοιχη δέσμευση δεν επιβάλλεται από το άρθρο 24 του Σ., η έγκριση των ρυθμιστικών σχεδίων, των γενικών πολεοδομικών σχεδίων και των σχεδίων χρήσεων γης, καθώς και η έκδοση άλλων κανονιστικών και ατομικών πράξεων, με τις οποίες επιχειρείται ρύθμιση του χώρου, γίνεται μετά από συνεκτίμηση των διαθέσιμων στοιχείων του ευρύτερου χωροταξικού σχεδιασμού και, ιδίως, αυτών που απορρέουν από υφιστάμενες ή υπό εξέλιξη μελέτες χωροταξικού χαρακτήρα».
  5. ΣτΕ 4452/2010 – Απαλλοτρίωση:  «ο καθορισμός ακινήτων ως κοινοχρήστων χώρων με πράξη έγκρισης, αναθεώρησης, τροποποίησης ή επέκτασης ρυμοτομικού σχεδίου ισοδυναμεί με κήρυξη αναγκαστικής απαλλοτριώσεως των χώρων αυτών (βλ. και ΣτΕ 603/2008, 270/2008, 4587/2005). ..Ο κανόνας της αυτοδίκαιης ανάκλησης των απαλλοτριώσεων λόγω μη συντέλεσής τους εντός ενός και ημίσεως έτους από τη δημοσίευση της δικαστικής αποφάσεως καθορισμού της αποζημιώσεως ισχύει και επί ρυμοτομικών απαλλοτριώσεων. ..Σε περίπτωση που ένας κοινόχρηστος χώρος προσέλαβε για πρώτη φορά ιδιότητα κοινόχρηστου χώρου κατόπιν χαρακτηρισμού του από το ισχύον ρυμοτομικό σχέδιο, αν ο χώρος αυτός ανήκει κατά πλήρες δικαίωμα ιδιοκτησίας σε φυσικό ή νομικό πρόσωπο ο κοινόχρηστος χαρακτήρας αποκτάται από τη συντέλεση της απαλλοτριώσεως».
  6. ΣτΕ 505/2001 τμ. Ε΄, Τροποποίηση ρυμοτομικού σχεδίου – Χρήσεις Γης: «..οι χώροι εγκαταστάσεως και λειτουργίας παιδικού σταθμού πρέπει να εντάσσονται σε γενικότερη πολεοδομική ρύθμιση, επιβαλλόμενη με τροποποίηση του ισχύοντος ρυμοτομικού σχεδίου (βλ. και ΣτΕ Ολ. 912/2008). , με την οποία θα εξειδικεύεται το καθεστώς που εισήχθη με τα ως άνω π.δ., δεν είναι δε επιτρεπτό να κρίνεται αποσπασματικά η από πολεοδομική άποψη καταλληλότητα για την ως άνω χρήση μεμονωμένων ακινήτων εν όψει αιτήματος έκδοσης οικοδομικής άδειας που υποβάλλεται κάθε φορά για συγκεκριμένο ακίνητο, διότι η έγκριση από τη Διοίκηση της εγκατάστασης παιδικών σταθμών θα οδηγούσε σε ανατροπή του πολεοδομικού σχεδιασμού και σε υποκατάσταση της επιτελικής λειτουργίας του από την αρμοδιότητα εφαρμογής του (βλ. και ΣτΕ 3610/2007 7μ.).».
  7. ΣτΕ Ολ. 3650/2010 Στρατηγική Περιβαλλοντική Εκτίμηση- Οδηγία 2001/43/ΕΚ: « Από τις διατάξεις της Οδηγίας 2001/43 και της Οδηγίας 92/43/ΕΚ προκύπτει ότι υπόκειται σε περιβαλλοντική εκτίμηση κάθε σχέδιο που αφορά ειδική ζώνη διατήρησης και που χωρίς να συνδέεται με τη διαχείρισή της, είναι δυνατό να την επηρεάζει σημαντικά, σύμφωνα με την κρίση του οικείου κράτους μέλους. ..Συνεπώς, η διαδικασία του «περιβαλλοντικού ελέγχου», η οποία θεσπίζεται, κατά τα προεκτεθέντα, με την προσβαλλόμενη πράξη, προκειμένου να διαγνωστεί η συνδρομή της εν λόγω προϋποθέσεως, συνιστά ορθή, κατά τούτο, συμμόρφωση προς την Οδηγία 2001/42..».
  8. ΣτΕ 289/2009: «Για την εξαίρεση από την υποχρέωση έκδοσης π.δ. στον πολεοδομικό σχεδιασμό, η τροποποίηση σχεδίου πόλεως είναι, κατ’ αρχήν, όλως εντοπισμένη όταν με αυτήν επέρχεται μικρής εκτάσεως μεταβολή και θίγεται ένα οικόπεδο ή μικρός αριθμός γειτονικών οικοπέδων, έστω και αν αυτά βρίσκονται σε διαφορετικά οικοδομικά τετράγωνα. Πλην, και στην περίπτωση αυτή η τροποποίηση δεν θεωρείται όλως εντοπισμένη όταν, ενόψει του χαρακτήρα της, συνιστά σημαντική πολεοδομική παρέμβαση για το συγκεκριμένο οικιστικό σύνολο (βλ. και ΣτΕ 861/2008, 963/2007)».